
Herfst Equinox



Van een wandeling kan ik zo gelukkig worden,…
Zit de nomade toch nog ergens in ons bloed?

Op de stafkaart stonden de oriëntatiepunten voor de wandeling nog eens extra omcirkeld en ze waren van uitleg voorzien. De kaart was duidelijk genoeg maar hoe kwam je aan het startpunt?
Nergens was het huisje te zien dat er volgens het plannetje moest zijn, ook niet meer naar links of naar rechts. Dan toch maar rechtdoor. Uiteindelijk zagen we het gebouwtje toch nog opduiken tussen de bomen en even verder vonden we het smal beekje dat overgestoken moest worden om in het bos te komen.


een laagje bladgoud
bedekt elk stukje herfstbos
betoverend licht
Het leek wel een visioen van Lothlórien.
Eind oktober en nog steeds warm. Ook de magnolia heeft gewacht om zijn zomertooi af te gooien. Vandaag was het dan toch tijd om wat orde in de chaos te scheppen en de bladeren van de grasmat te halen. In t-shirt en korte broek!


luchtspiegelingen
een vergeten zomerdag
midden in de herfst


ritselend vallen bladeren uit de bomen een roodborstje fluit