Ik hou niet zo van klimop. Het groeit maar raak en duikt overal op. En mooi is het ook al niet. Het is vooral heel veel werk om het toch enigszins binnen de perken te houden.
Tot het zijn lelijke bloempjes opent en er een hoop insecten op afkomen. In het najaar kan ik me er toch mee verzoenen (een beetje toch).
Eind oktober en nog steeds warm. Ook de magnolia heeft gewacht om zijn zomertooi af te gooien. Vandaag was het dan toch tijd om wat orde in de chaos te scheppen en de bladeren van de grasmat te halen. In t-shirt en korte broek!
Mooi hoor, een Gelderse Roos in het voorjaar, met grote witte bloemen.
Maar nog veel spectaculairder in het najaar, als de bladeren nog niet verkleurt zijn en de bessen al volop rijpen. Rood en groen worden niet voor niets complementair genoemd!
Geen idee waar het vandaan kwam.
Het is misschien een zeldzame bijwerking van coronafrustraties, in combinatie met een overdosis zoommeetings in plaats van gezellige barbecues.
De drakeninvasie is een feit. Ze zijn er in alle maten en kleuren en ze zitten overal, vooral in de weg. Verder zijn ze compleet nutteloos en brandgevaarlijk bovendien. Maar zien ze er niet schattig uit?
De zomerzon is fel nu, en de schaduwen scherp en diep….
Doorgaan met het lezen van “Zomerzon”
Corona lockdown, nog nooit van zo dichtbij de Lente zien evolueren in de onze tuin. Elke dag andere bloemen en struiken in bloei en klinken er andere geluidjes. Doorgaan met het lezen van “Bijen en hommels”
Muzenissen 